“Benzin ve mazot fiyatları Trump'a seçim hezimeti yaşatacak” diye başlık atmışız 21 Eylül 2026 tarihinde. Enerji Günlüğü, sektörün nabzını tutmanın dışında Amerikan seçmenlerinin de nabzını tutmuş.
Hızlı geçeceğim.
Trump’ın “vallahi yükselen petrol ve petrol ürünleri fiyatlarının sorumlusu ben değilim, Ukrayna’nın başındaki meslektaşım. Bizim İran’a saldırmış olmamızın bu konuyla hiç ilgisi yok” gibisinden sızlanmalarından bahsetmiş, üstüne durumdan yararlanan petrol şirketlerinin müthiş kârlar elde ederken Trump’ın sonunu getireceklerini yazmıştık.
Ve şöyle bitirmiştik yazıyı “Birileri yani büyük petrol şirketleri, onun çılgınlıkları sayesinde hepimizin üstünden çok ciddi paralar kazanıyorlar, onlar kazanırken Trump ise ara seçimlerde hezimete doğru yol alıyor.”
3 Kasım 2026 tarihinde ABD ara seçimleri yapıldı, Trump neredeyse hezimete uğradı, Kongre ve Senato’da Demokrat Parti çoğunluğu elde etti. Enerji Günlüğü 1 – Trump 0.
Arkasından Trump, İsrail’e yapılmakta olan mali yardımlara devam edilmeyeceğini açıkladı. Hemen öncesinde Netenyahu’da seçimleri kaybetmişti zaten. İran beklenmedik şekilde kendine saldıran iki şımarık faşisti alt etmiş oldu. Dinsizin hakkından imansız gelir atasözümüzü anımsattı ama öykümüzdeki herkes dinci aslında…
Kıssadan hisse, petrol şirketleri ve İsrail dolduruşu ile; Çin’in enerji kaynaklarına erişimine engel olacağım, İran’da molla rejimini devirip İsrail’i rahatlatacağım derken evdeki iktidardan oldu Trump.
Seçimi kaybetti petrol fiyatları geri çekildi, artık savaşmanın alemi kalmadı açıklaması yaptı, biraz daha geri geldi petrol fiyatları. İran savaşı öncesi 73 dolar civarıydı, savaş sırasında 120 dolar seviyelerine yaklaştı, şimdi 90 doların altına doğru gidiyor.
Bu işten en karlı çıkan da petrol en zararlı çıkan da petrol gibi.
Orta Doğu’nun petrol, petrol ürünleri ve doğal gaz üreticileri bu işin kaybedeni oldular. Katar doğal gaz tesisleri ciddi ölçüde zarar gördüğü için ihracatı çöktü. Barış görüşmeleri için de en çok çaba harcayanlardan zaten. S.Arabistan keza tesisleri zarar gördü, ülkesi bombalanıyor, Yemen’de Husilerle uğraşıyor, petrolünü satamadı, yeni yeni normale dönüyor. Birleşik Arap Emirlikleri tüm cazibesini yitirdi. Ne kadar sürede toparlar, kim bilir? Diğer körfez ülkeleri de öyle.
Bu bölge dışındaki tüm petrol, akaryakıt ve doğal gaz üreticileri ve ticaretini yapanlar ise ciddi karlar elde etti.
Düşünsenize, Trump denizlerdeki Rus petrolünün satışına izin verdi, sonra dizel krizi başlayınca Rus dizeli aldı, Ukrayna’ya fırça çekti, Rusya uzun süredir satamadığı kadar fosil yakıt sattı, ciddi paralar kazandı. Yıl bazında hala ekside ama bu kriz olmasa iyice zor durumda kalacaktı.
Hele o ÇÜŞ (Çok Ülkeli Şirketler) petrol şirketleri yok mu, köşe oldular. Başlarken adını verdiğimiz yazıda bahsetmiştik, Trump bile rahatsız olmuştu karlarından…Ve o şirketlerin karları götürdü zaten Trump’ı.
2025 ve 2026 yılı 3.çeyrek karlarına bakalım ve üç örnek verelim, durum anlaşılır zaten.
Shell, 5.43 milyar dolardan 10.8 milyar dolara, artış oranı %99.
Chevron, 3.54 milyar dolardan 9.92 milyar dolara, artış oranı %180 ve;
Exxon Mobil, 7.54 milyar dolardan 15.41 milyar dolara, artış oranı %104.
Nasıl ama? Böyle bir kazanç bir tek bizim otoyol, köprü, havalimanı projelerinde var sanırdım, yanılmışım.
Yaşananlar sonrası bir kez daha görmüş olduk ki; emperyal savaşlarda sadece ve de sadece emperyal ÇÜŞ’ler kazanıyor. Enerji satan ÇÜŞ’ler kazanıyor, silah satan ÇÜŞ’ler kazanıyor ama halklar kaybediyor.
İran ve Ukrayna savaşları tüm dünyada enerji krizine yol açarken, ülkelere enerji politikalarının belirlenmesinde önemli dersler de vermiş oldu.
Uluslararası Enerji Ajansı (IEA) başkanı Fatih Birol’un vurguladığı gibi, artık bütün ülkeler enerji tedarikinde kaynak çeşitlemesinin önemini görmüş oldu. Hem enerji türü olarak hem tedarik kaynağı olarak çeşitlendirme.
Petrolü, doğal gazı, kömürü, çoğunlukla tek bir ülkeden temin ederken, nükleer enerjinizi de aynı kaynağa bağlamamak gerekiyor örneğin. O ülkeyle bir sorun yaşasanız ortada kalma şansınız var. Tedarikçi sorunu yaşamasanız bile geçeceği güzergahı, boğazları hesaba katmak zorundasınız. Çin bu sebeple Kuşak Yol girişimini başlatmadı mı? Denizden, karadan, Güneyden, Kuzeyden… her yerden, her yönden kendine tedarik koridorları oluşturmaya çalışıyor.
Gerek Ukrayna gerek İran savaşı, enerji kaynakları yeterli olsa bile, geçiş güzergahları da güvenli ve istikrarlı olmadığı takdirde her an kendimizi bir krizin ortasında bulabileceğimizi gösterdi bizlere. Enerji kaynağının bolca olması yetmiyor, lojistiği de kendisi kadar önemli.
Dünya bundan sonra bu konuya biraz daha fazla eğilecek gibi.